Η Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία στη Γαλλία

Το παράδειγμα των AMAP και η συμβολή του Ρierre Besse



Η σύζυγος μου και εγώ καλλιεργούμε βιολογικά εδώ και 20 χρόνια σε ένα κήπο μισού εκταρίου, μέσα σε μία μικρή φάρμα (4 εκταρίων). Παράγουμε λαχανικά, με πολύ λίγα μηχανήματα και εξοπλισμό. Μέχρι το 2003, πωλούσαμε την παραγωγή μας σε υπαίθρια αγορά και σε καταστήματα βιολογικών τροφίμων. Αυτό απαιτούσε πάντα πολύ δουλειά και το εισόδημά μας ήταν πολύ χαμηλό.

Εδώ και 5 χρόνια πουλάμε την παραγωγή μας σε οικογένειες με τις οποίες έχουμε συμβόλαιο για όλη την χρονιά. Δεν πουλάμε πλέον στην αγορά ή σε καταστήματα. Κάθε Τρίτη βράδυ τα μέλη της AMAP ( Ένωση για την διατήρηση της αγροτικής γεωργίας -Association pour le maintien de l’agriculture paysanne) έρχονται στην φάρμα. Τοποθετούμε την σοδειά της εβδομάδας στο υπόστεγο και αναγράφουμε σε πίνακα το περιεχόμενο του εβδομαδιαίου καλαθιού. Κάθε μέλος έρχεται με την τσάντα του φτιάχνει το δικό του καλάθι όπως υποδεικνύεται στον πίνακα. Η παράδοση διαρκεί 2 ώρες. Κάθε εβδομάδα, ένα διαφορετικό μέλος έρχεται να μας βοηθήσει κατά την παράδοση, ώστε να μπορούμε να συζητάμε πιο άνετα με τα μέλη. 


Αποφασίζουμε μόνοι μας πόσα μερίδια θέλουμε να φτιάξουμε και την τιμή τους. Κάθε χρόνο, πριν αρχίσει η καλλιεργητική περίοδος πραγματοποιούμε γενική συνέλευση. Οι άνθρωποι επισκέπτονται το κτήμα. Λαμβάνοντας υπόψη τον προϋπολογισμό του περασμένου έτους, εξηγούμε την οικονομική κατάσταση της φάρμας, ποια είναι τα έξοδά μας και ποιο το εισόδημά μας. Τα μέλη υπογράφουν ένα συμβόλαιο για 6 μήνες (μία καλλιεργητική περίοδο) και πληρώνουν τα μερίδια τους με 6 επιταγές. Κάθε μήνα εξαργυρώνουμε την επιταγή που αντιστοιχεί στα μηνιαία μερίδια. 


Το καλάθι είναι ίδιο για όλα τα μέλη, αλλά κάποιες οικογένειες επιλέγουν να μοιράζονται ένα καλάθι, οπότε φέτος, για παράδειγμα, φτιάχνουμε 26 μερίδια για 37 οικογένειες. Το μερίδιο μας στοιχίζει 24 ευρώ ανά εβδομάδα. Το περιεχόμενο του ποικίλλει (ανάλογα την εποχή) αλλά η τιμή είναι προκαθορισμένη. Όταν λείπουν σε διακοπές, τα μέλη πρέπει να βρουν κάποιον που θα παραλαμβάνει τα λαχανικά αντί αυτών. Κάποιες φορές τους ζητάμε να βοηθήσουν δουλεύοντας στην φάρμα και σε περίπτωση προβλημάτων ή ατυχημάτων στο κτήμα, ξέρουμε ότι μπορούμε να βασιστούμε στην αλληλεγγύη τους. 

Από τότε που επιλέξαμε να είμαστε μέλη μίας AMAP, καταναλώνουμε λιγότερο χρόνο και εργασία για να πουλήσουμε την παραγωγή μας, ώστε να παράγουμε περισσότερα και καλύτερα και διαθέτουμε πλέον ένα καλό εισόδημα και μία θαυμάσια ποιότητα ζωής. 


Για τους καταναλωτές, το να είναι μέλη μίας AMAP είναι ένας τρόπος να λένε στον αγρότη: «Σε χρειαζόμαστε για την ποιότητα της τροφής μας, αγοράζουμε τα λαχανικά σου σε δίκαιη τιμή που σε επιτρέπει να ζεις καλά από την εργασία σου, μοιραζόμαστε την σοδειά.» Οι καταναλωτές και οι παραγωγοί δεσμεύονται να σεβαστούν την Χάρτα του AMAP που είναι το μόνο δεσμευτικό έγγραφο. Ο αγρότης πρέπει να πληροί οικολογικά κριτήρια: όχι χημικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα, σεβασμός στα ζώα κλπ. Και ο καταναλωτής πρέπει να δείχνει αλληλεγγύη στον αγρότη. Οι περισσότεροι αγρότες είναι βιολογικά πιστοποιημένοι στο σύστημα AMAP, αλλά όχι όλοι: Μπορεί να δουλέψει πολύ καλά το σύστημα και χωρίς επίσημη πιστοποίηση.

Μέχρι να το ζήσετε είναι δύσκολο να φανταστείτε την ποιότητα των σχέσεων μεταξύ των αγροτών και των καταναλωτών, που συνεργάζονται σε ένα σύστημα AMAP.

Ο καλύτερος τρόπος για τη δημιουργία ενός AMAP είναι η άμεση μεταβίβαση πληροφοριών ανάμεσα στους ανθρώπους, τόσο αγρότες όσο και καταναλωτές, που έκαναν το άλμα και αυτούς, που επιθυμούν να μάθουν πώς να το κάνουν. Είναι πολύ απλό. Και τα μέλη των AMAP μπορούν να πολλαπλασιάζονται γρήγορα χωρίς επιδοτήσεις, χωρίς παρεμβάσεις από θεσμούς. Μέσα σε ένα πλαίσιο, οικονομικά και πολιτικά πολύ δύσκολο, όπου οι μικροί αγρότες εξαφανίζονται, οι AMAP άνοιξαν μέσα σε μία δεκαετία μία νέα προοπτική και πολλοί νέοι άνθρωποι γύρω μας επιλέγουν τώρα αυτή την εναλλακτική γιατί γνωρίζουν ότι αξίζει τον κόπο.