Τα αγριοβότανα και η σημασία τους για το έδαφος

«Ένα από τα σπουδαιότερα προβλήματα που απασχόλησαν και απασχολούν το γεωργό, είναι τα αγριοβότανα ή ζιζάνια που φυτρώνουν στα χωράφια και στον κήπο του. Ο γεωργός προσπαθεί με κάθε τρόπο να καταπολεμήσει τα ζιζάνια, χωρίς να γνωρίζει τη σημασία και τη σπουδαιότητά τους για την παραγωγικότητα του εδάφους του, για τη ζημιά που προκαλεί στο φυσικό περιβάλλον και για το ότι βλάπτει μέχρι εξαφάνιση σπάνια είδη όπως είναι το Αγρόστεμμα , την Centaurea cyanus, η παπαρούνα, διάφορα είδη άγριας βρώμης κ.α.».

Aγρόστεμμα, Agrostemma githago.
Ο βιολογικός καλλιεργητής οφείλει να παρακολουθεί συστηματικά τα αγριοβότανα που βγαίνουν στο χωράφι του και να δουλεύει έτσι ώστε «να σχηματιστεί μαζί με τα καλλιεργούμενα φυτά μια κοινωνία άριστα εξοικειωμένη». Παλιά οι γεωργοί άφηναν κάθε 3 ή 4 χρόνια τα χωράφια τους χέρσα (αγρανάπαυση). Τα χωράφια, στο διάστημα αυτό, αναπαύονταν, δυνάμωναν και ήταν έτοιμα για την επόμενη σπορά, με αισθητά μεγαλύτερη απόδοση. Η φυτοκοινωνία του χωραφιού θα πρέπει να έχει, όσο το δυνατόν, μεγαλύτερη βιοποικιλότητα (περισσότερα είδη) καθώς σε κάποια αγριοβότανα γίνεται η αναπαραγωγή ορισμένων εντόμων, ενώ άλλα προσελκύουν τα βλαβερά εις όφελος των κηπευτικών μας. Τέλος τα αγριοβότανα είναι πολύ καλοί δείκτες του εδάφους:
Φυτά που δηλώνουν έδαφος με μεγάλη υγρασία: 

Φυτά που δηλώνουν ξηρά και πετρώδη εδάφη: 

Φυτά που δηλώνουν ελαφρύ και χουμώδες έδαφος: 

Φυτά που δηλώνουν άζωτο στο έδαφος: 

Φυτά που δηλώνουν οξύτητα πάνω από 7 (αλκαλικό): 

Φυτά που δηλώνουν οξύτητα κάτω από 7 (όξινο):